Przejdź do głównej zawartości

Posty

Jak zwolnienie z teorii dało mi kopniaka do przodu.

Dziś chciałabym opowiedzieć Wam o czymś co jest dla mnie szalenie ważne. Zmieniło moje życie, pogląd na świat i dało mi szansę rozwinąć się. Powolutku zaczniemy od początku.
Przeciętna dziewczyna.
Nigdy nie wyróżniałam się za bardzo. W podstawówce miałam słabe oceny, moje dyktanda były całe czerwone, jakoś specjalnie się tym nie przejmowałam. Pod koniec gimnazjum poczułam, że pora coś zmienić. Postarałam się o czerwony pasek, jedyny w życiu. W liceum jednak zaczęły się imprezy, uczyłam się przeciętnie. W drugiej liceum koleżanki brały udział w takiej olimpiadzie. Miała fajną nazwę Zwolnieni z Teorii, od razu chciałam brać w tym udział. Okazało się pod koniec, że wygrały jakąś nagrodę. OK. Poczytałam o tym. Trzeba zrobić projekt społeczny. Za rok miała w głowie swój własny projekt.
Potęga Pasji

















Pomysł był prosty. Uwielbiam ludzi z pasją. Sama już wtedy raczkowałam ze swoją. Chciałam zainspirować młode osoby, do odkrycia jej w sobie. Poprosiłam koleżankę, żeby działała ze mną. Jakimś c…
Najnowsze posty

Jestem dla siebie dobra, a Ty dla siebie?

6.09
Drogi pamiętniczku. pogoda słaba, waga ta sama, czyli ciężka Dziś stwierdziłam, że.... Ojej, to nie tu.
To będzie trochę lukrowy post, więc weź coś kwaśnego i czytaj. Możesz też nie czytać, obejrzeć fotki i wsio. Co wolisz. Chciałabym dziś powiedzieć Ci, że u mnie jest ostatnio jak na karuzeli. Jest to jedak ten dobry stan. Kiedy wszystko jest kolorowe i przyjemne. Jeszcze nie zrywa mnie na... Wiesz o co mi chodzi? Na pewno. Wszystko powolutku idzie w dobrą stronę i cieszę się jak małe bobo. Nie jestem najchudsza, oj nie. Nie jestem też mis świata, nie, mądra niestety też nie,przyczaj ostatnie posty, nie usuwam ich tylko z jednego powodu. Chcę pamiętać. To co działo się w mojej głowie kilka lat temu. Popatrzeć na to z uśmiechem, trochę politowania, trochę z łezką w oku. I powiedzieć „tak teraz jest lepiej, będzie jeszcze lepiej”. Bo zmieniamy się. to pewne. Wewnętrznie, a pisanie bloga, bądź robienie czegoś twórczego to najlepszy miarodajny test tych zmian. Bo już wiem, ż…

DIY narzutka z t-shirtu

Też tak masz? Jest lato, duszno, parno. Jedyny słuszny wybór to nałożenie T-shirtu  i krótkich spodenek. Jednak w nich czuje się jakoś dziwnie, trochę nie ubrana, sama nie wiem jak to określić. Na ratunek lecą nam jednak moden w tym roku, wszechobecne w każdej sieciówce narzutki. Jednak zazwyczaj są one głównie z poliestru, trudno znaleźć bawełniane, bądź z wiskozy.  No i co robić? Szyć! Oczywiście można szyć od początku, ale po co, skoro można uszyć biorąc męski t-shirt. Wystarczy rozciąć, podszyć (możesz nie podszywać, jeśli jest z dzianiny, nie powinna się strzępić), ozdobić frędzlami, bądź koronką i oto ona, nasza fajna przewiewna narzutka na lato :)!

Wszystko ma dwie strony. W tej terbie obie są dobre, tylko jak taką uszyć?

Czasem za dużo chcemy i szczególnie trudno zdecydować się na jedną rzecz. Jednak łapiąc kilka srok za ogon nigdzie nie zajdziesz. Chyba, że jesteś cyrkowcem, ja nie jestem. I w tym roku boleśnie się o tym przekonała. Chciałam dużo; pociągnąć studia, działanie w wolontariacie, organizacji sudeckiej, szycie i bloga no i mieć czas dla siebie. Trochę tego zbyt wiele, nawet na tak dużą dziewczynę.  Jednak szycie daje nam wiele możliwości obejścia reguł, które funkcjonują w życiu. Przykładem na to jest dwustronna torba, którą możesz wywracać w zależności jaki masz nastrój. Ta, którą wam zaprezentuje jest bajecznie łatwa w wykonaniu. Już mówię Ci jak taką zrobić!

Drama w III aktach. Jak nie szyć i nie blogować, czyli dwa lata bloga.

Blog istnieje już DWA (!) lata. Jest on idealnym przykładem na to jak nie zakładać bloga i jak nie blogować. Mimo to postanowiłam  go odkopać i walczyć dalej z nie tylko z maszyną, ale również jako blogerka. Dlaczego? Bo sprawia mi to frajdę! Oprócz tego jest motywacją do pokonywania swoich słabości, a mam ich dużo. Pisałam o tym dość niezgrabnie we wcześniejszym poście.  Pomyślałam, że po tym okresie czasu, należy się jakiś poradnik dla potomych jak nie popełnić moich błędów. Choć nie sądzę, że ktoś jest w stanie w trzech aktach tak pięknie pogrążyć się w oczach własnych, znajomych a nawet znajomych,

Co mi daje szycie? Czyli dlaczego dalej szyję, pomimo braku talentu.

Od założenia bloga minęły prawie dwa lata. Szyłam, troszeczkę już wcześniej i interesowałam się robieniem DIY. Jednak przez te dwa lata prawie nie zrobiłam, żadnego postępu. Dwa ostatnie smętne posty są o tym, że sama nie wiem po co właściwie szyję. Szczerze sama nie pamiętam co tam napisałam i nie mam zamiaru czytać tego jeszcze raz. Po pierwsze, czytanie własnych tekstów to dla mnie męka. Oczywiście zdaje sobie sprawę, że to niełączna strona pisania. Jednak jestem w końcu szalona, ok :D?   Być może to jeden powodów „śpiączki” bloga. Myślę, że głównym jest również brak systematyczności, wizji i nie oszukuję się braku talentu.  Po raz n-ty jednak próbuję i chyba teraz wiem w, którą stronę pójść. Bo chyba w końcu przypomniałam sobie, tak naprawdę po co szyję. I o tym będzie ten post.

Wyzwania szalonej, bo tak naprawdę jeszcze nie krawcowej.

Nie było mnie tu już dłuższy czas. Teoretycznie głównym powodem była moja matura. Kto mnie lepiej zna ten wie, ze uczyłam się raczej w przerwie od oglądania seriali, przeglądania fejsa etc. Wyniki matury to potwierdzają, na szczęście dostałam się na studia które sobie wybrałam.   Udało mi się jednak w tym okresie coś całkiem wartościowego. Projekt, w ramach olimpiady zwolnieni z teorii, potęga pasji. Robiąc go nauczyłam się oczywiście wiele rzeczy i poznałam bliżej osoby które są zafiksowane swoimi pasjami, to zmotywowało mnie do zmian. Na początku musiałam jednak spojrzeć prawdzie w oczy.